ÖNE ÇIKANLAR :
İSTANBUL10°C
Yağışlı

YAZARLAR

Kronik Nankörlük!...

Uğur Canbolat

01 Mart 2014 Cumartesi 19:26
  • A
  • A

Modern bir durum bu!

Kronik nankörlük hâli her yanımızı sarmış. Giderek teşekkürsüz bir toplum hâlini aldık.

Şükürsüz oldu ellerimiz. Dillerimizse duasız artık… Ya da ezberlenmiş, içi boş veya boşaltılmış

dualar…

Hissiz ve ölgün!

İşte tüm bunların bir sonucu olarak başımıza sardığımız belanın adı: Kronik nankörlük!

Yüreklerimiz sızısız!

Başkalarının acılarına karşı ne kadar duyarsızlaşmışsa gönlümüz kendi acılarımıza yönelik olarak da

bir o kadar abartıcı… Ortalığı ayağa kaldırıcı…

Kronik nankörlük hâli bir salgın gibi her yeri istila ettiğinden kendi acılarımızı da duyuramıyoruz!

Özel ve güvenli sitelerde oturmaya başlayalı beri komşu nedir bilmez olduk.

Kronik nankörlük açısından nefes aldırıcı bir durum…

Sevgiye, ilgiye, şefkatli bir dokunuşa muhtaç olanları görüp içimizin yanmasına imkân bırakmıyor ve

‘Kronik nankörlük’ hâlinin devamını sağlıyoruz.

Kredi kartları ile iş görmeye başladık… Cebimizdeki para kadar değil cüzdanımızdaki kredi kartı

limiti kadar konuşur olduk.

Kimselerden ‘Aybaşına kadar’ diyerek borç istemez, başkalarına hayır işletemez olduk.

Bizleri buraya iten sebeplerden biri de sanırım ‘Kimseye eyvallah etmem’ veya ‘Kimse bilmez

ahvalimiz’ durumudur.

‘Kronik nankörlük’ hâlinin sosyal ve aile hayatımıza getirdiği değişiklikleri, açtığı yaraları tam

anlayabilmek için kısa bir araştırma yetecektir.

Nerelere savrulduğumuzun haritası önümüze eksiksiz çıkacaktır.

‘Kronik nankörlük’ sendromuna yakalananların cümleleri de değişti yürekleri gibi!..

-Evladım sana baban elinde avucunda nesi varsa hepsini harcadı!

Elbette öyle yapacak. Yapmayacaksa neden dünyaya getirdiniz ki?! Ben mi istedim bunu!

-Hayatım tüm imkânlarımı seferber ettim senin mutluluğun ve ihtiyacın için elimden ne geliyorsa

yaptım.

Elbette yapacaksın. Elinden gelen yetmez, daha fazlasını yapacaksın. Beni hak etmek kolay

değil. Çabalayacaksın. Sevgime karşılık verecek, layık olacaksın.

-Arkadaşlar bu senede çalıştık başardık ve şimdi de paylaşıyoruz. Maaşlarınıza uygun oranlarda

zamlar yaptık. Daha iyi bir sene olacak bu sene hepimiz için.

Hiçbir teşekkür duygusu olmadan şu şekilde sesli veya sessiz cevaplar verilmekte: Biz çalıştık sen

kazandın. Gelirini kaça katladın. Bizim üstümüzden zengin oldun, varlıklarını çoğalttın. Tabi ki

arttıracaksın! Zaten çok az oldu bu artış.

Görüldüğü gibi değerli dostlar hiçbir minnet, teşekkür, nezaket, incelik içermiyor bu cevaplar…

Hırslarımız aklımızın önüne geçti. Yüreğimiz çok gerilerde kaldı.

İşte tam da bu sebeple nankör olduk. Yapılan iyilikleri, dostlukları önce unuttuk sonra da inkâr ettik.

Yalanladık. Yok saydık. Hatta suçladık…

Teşekkürü küçülmek olarak gördük. Yaman yanıldık.

Hatır saymaz olduk. Gönül bilmez olduk… ‘Acı kahvelere kırk yıl hatır sayıldığını’ görmezden

geldik. Saflık olarak değerlendirdik, ‘Enayilik’ ile bir gördük.

Vefa elbisesini çoktan çıkardık attık. Bunu yaparken belki yer yer yırttık o elbiseyi…

İşte o raddeden sonra ar damarımız çatladı. Nefsimiz ipini kopardı, dost bahçelerine daldı, ortalığı

dağıttı tarumar etti.

Bu durumu toparlamaya çalışmadık. Utanmadık bundan… Belki bu serseriliği özgürlük sandık.

Nankörlüğümüzü giderme gayretine girmedik. Geri dönmeyi, özür dilemeyi, kendimizi azarlamayı,

kınamayı düşünmedik. Aksine nankörlüğümüzü pekiştirdik.

Ve pek çoğumuz ‘Kronik nankörler’ hâline dönüştük.

Uzun arkadaşlıklar son buldu.

Dostlukların yerinde yeller eser oldu.

Hısım akraba gibi kavramlar içeriğini kaybetti, konformist davranışlar baş gösterdi.

Kendimize ciddi ve yüksek perdeden ‘Haydi toparlanıyoruz’ diyemedik. Diyenlere de gönül

veremedik.

Sonunda kronik nankörlük geldi bünyemize yerleşti. Tüm duygularımızı ele geçirdi. İmha etti.

Ne yapıp etmeli bu halden kurtulmalıyız.

Ellerimiz, dillerimiz şükürlü olmalı…

Yüzlerimiz aydınlık!..

‘Kronik nankörlük’ hâlinden kurtulmanın, tedavi olup sıhhat bulmanın bir yolunu bulmazsak eğer

yüzlerimiz aydın olmayacak.

Başımızı hakikat karşısında dik tutamayacağız! 

YORUM YAZ
TOPLAM 16 YORUM

Yorum yapmak için üye girişi yapmanız gerekmektedir. Yada Misafir Olarak Yorum Yapabilirsiniz.Üyeliğiniz varsa üye girişi yapabilirsiniz. Yeni üyelik için üyelik formunu kullanabilirsiniz.

  • - Yaşar Konaç:03 Mart 2014, Pazartesi 14:31

    Herkes bencil oldu herşey menfaat oldu yapılan iyilikler görülmez oldu ne yazık ki !! Bir fincan kahvenin kırk yıl hatırı vardı eskiden..insanlar bunu unuttu..

  • - Mehmet Dalkır:03 Mart 2014, Pazartesi 14:00

  • - Nisan Canan:02 Mart 2014, Pazar 14:08

  • - Saliha Ergin:02 Mart 2014, Pazar 13:59

    Evet en büyük nankör lüğümüz bizi yaradana yaptığımız nakörlüktür halis bir kulluk yapamayışımızdır ..

  • - Ebru İpek:02 Mart 2014, Pazar 13:11

    Gunumuz durumunu anlatan nefis bir yazi

  • - Ayşe Tekdemir Doğan:02 Mart 2014, Pazar 13:05

    Insanoğlu nankördür..

  • - Tülin Özgüner:02 Mart 2014, Pazar 12:50

    Çok doğru bir tespit ve çok güzel bir yazi olmuş ellerinizi ve yureginize saglik

  • - Nohut Mart:02 Mart 2014, Pazar 08:00

  • - Nisan Canan:02 Mart 2014, Pazar 00:41

    Rahmetli Barış Manço'nun Dönence eseri geldi aklıma yazınızı okuyunca. Onuda demeden geçemedim üstad
    Saygı ve sevgilerimle...

  • - Nisan Canan:02 Mart 2014, Pazar 00:39