ÖNE ÇIKANLAR :
İSTANBUL13°C
Az Bulutlu

YAZARLAR

Savaş Çocuklarına: Diren!

Berna Uslu Kaya

05 Ağustos 2013 Pazartesi 02:38
  • A
  • A

 

Konuştuk kalabalığa karıştık, sesimizin tonu eridi; sustuk âlemi dinledik, bu kez de dil razı gelmedi.  Taraf olmayalım dedik, bertaraf olduk insanlardan. Safımız bellidir dedik, silindik doğrulardan. Haklının içine haksız da sızdı oturdu, doğru sözü eğri bir kalem çizdi, bozdu. Ötekileştirme, yaftalama, fişleme diyenler iliştirdi omuzlara ilk damgayı, sonrasında bir sen bir de ben çıktı, en hakiki bizler parçalandı. Bilen haykırdı, ama en çok cahil sövdü; cehaletin urganı geldi boynumuzda büküldü. Altımıza paslı yalandan oturağı dayadılar, kutsal kavga saydıklarının içini evvela onlar boşalttılar ve işte insan bir kahramanlık yaptı vurdu tekmeyi oturağa, ruhunun celladı cahillikti, çenesi düşünce anladı anca… Şimdi her yerde bir taraf var duyulur sesi ince ince… Toplasan hepsini büyük bir çığlık etmez, çünkü söyledikleri ne beyhude.

Eğer bu kadar güçlü bir çığlığın varsa durma at! Zira tarih bensem seni, sensem beni, yani hepimizi yargılayacak. Saymaya utanıyorum kaç çocuk öldü annesinin koynunda; yazarken sızlıyorum kaç şehit yandı bu toprakta. O zaman kalkmadık milletçe ayağa, yazık ki bir ordu can olamadık haksızlığın karşısında. Dirilmedik ölenlerin yerine tabur tabur, konuştuk… Konuştuk… Sese gümrük yok nasılsa! Yazık ki en çok bilmediğimiz gerçekler hakkında atıp tuttuk, oysa gerçekler burnumuzun ucundaydı biz onu mis yerine soluduk. Şimdi… Senin ciğerine yalandan ne sinmişse, ilahi doğruların üstüne çökmekte. Ah! Ne tuhaftır ki, gözümüzün içinde kapkara bir perde.

Şimdi, perdeleri sıyırma zamanı geldi diyor tarih, çünkü gidenler orada ölen binlerce çocuğun çığlığından mustarip. Yine cahilliğinle atacaksan nutkunu, sus da Atan huzura ersin. Konuşacaksan gerçeği durma söyle, vatanın huzura ersin. Yıllar evvel  yazdığım bir şiirle birinciliğe layık görülmüştüm ne tuhaf. Keşke çocuklar ölmeseydi de, kalemim yazmasaydı kara bahtları ah!

Yazımı o şiirle noktalamaktayım gece sabaha dönerken, belki okuyana dert olur demekteyim için için erirken.

Savaş Çocuklarına

Memenle dudağın arasındaki yol

Mayınlı çocuğum

Annenin göğsünde yara

Emsen kan kokusu siner ağzına

Seni kundağından söküp

Tütün yaprağına sardı savaş

Saçtığı dumanı ise

Hiçbir sevap aralayamaz

Savaşın küllüğünden

Barışın güllüğüne

Anka olup uç çocuğum

Eksildiğin kesildiğin diyardan

Diğer yara

YORUM YAZ
Henüz yorum yapılmamış.

Yorum yapmak için üye girişi yapmanız gerekmektedir. Yada Misafir Olarak Yorum Yapabilirsiniz.Üyeliğiniz varsa üye girişi yapabilirsiniz. Yeni üyelik için üyelik formunu kullanabilirsiniz.