ÖNE ÇIKANLAR :
İSTANBUL14°C
Yağışlı
MAGAZİNTÜMÜ
  • GÜNCELLEME: 15 Aralık 2013 Pazar 16:04

İzzet Yıldızhan: Tatlıses sesini kaybetmiştir

İzzet Yıldızhan: Tatlıses sesini kaybetmiştir

İzzet Yıldızhan: İbrahim Tatlıses maalesef sesini kaybetmiştir İzzet Yıldızhan içini Bugün’e döktü.


Zor bir çocukluk geçirdiğini söyleyen ünlü türkücü, “İlkokula kadar çıplak ayakla gezdim. Şimdi ise sayısız ayakkabım var. Nereden geldiğimi hiçbir zaman unutmadım” dedi.

O sadece bir türkücü değil, tam bir sıfırdan zirveye çıkış öyküsü kahramanıdır aslında... Çok yoksul aileye mensup, yetim büyüyen, hiç eğitimsiz bir çocuğun yakaladığı başarının, geldiği noktanın hikayesi roman olur aslında. 1981 yılında pavyonlarda başlayan sahne hayatında geldiği nokta ortada. Şimdi Türkiye’nin en ünlü halk müziği seslerinden biri... Ve aynı zamanda işadamı... Son olarak, İzmir’de yaptırdığı otel binası için Hilton’dan franchnising aldı, otel işletmeciliğine de başladı. İzzet Yıldızhan’la işlerini ve hayatı konuştuk.

*Di­yar­ba­kı­r’­ın Çer­mik il­çe­sin­de doğ­du­nuz. 15 kar­de­şin en kü­çü­ğü­sü­nüz. O gün­ler­de na­sıl bir ha­ya­tı­nız var­dı?

Ba­bam ben 1 ya­şın­day­ken ve­fat et­miş. Bir köy ye­rin­de ya­şa­yan, yok­sul bir ai­ley­dik. Ka­rın tok­lu­ğu­na ya­şı­yor­duk.

*Kü­çük­ken oyun­cuk­la­rı­nız var mıy­dı?

Hiç oyun­ca­ğım ol­ma­dı. Be­nim ayak­ka­bım bi­le yok­tu. Hiç unut­mu­yo­rum ağa­be­yim bay­ram­da ba­na bir ka­zak ve las­tik ayak­ka­bı al­mış­tı. 2 gün on­lar­la ya­tıp kalk­mış­tım.

*So­kak­ta ney­le yü­rü­yor­du­nuz pe­ki?

İl­ko­ku­la ka­dar so­kak­ta çıp­lak ayak­la yü­rü­düm. Oku­la git­ti­ğim za­man ço­cuk­la­rın ayak­ka­bı giy­di­ği­ni gör­düm. Be­nim aya­ğım­da bir şey yok­tu. Ken­di­me de­ğil, on­la­ra şa­şır­mış­tım.

Geçmişini unutanın geleceği olmaz

*Şim­di kaç ta­ne ayak­ka­bı­nız var?

Ayak­ka­bı­la­rı­mın sa­yı­sı­nı bil­mi­yo­rum. Alıp da giy­me­di­ğim ayak­ka­bı­lar bi­le olu­yor. Ne­re­den ne­re­ye gel­di­ği­me ba­kı­la­cak olur­sa, ara­da si­yah­la be­yaz gi­bi ko­ca­man bir uçu­rum var. San­ki o gün­ler hiç ya­şan­ma­mış gi­bi. Ta­bi­i ben geç­mi­şi­mi as­la unut­ma­dım. Geç­mi­şi­ni unu­ta­nın ge­le­ce­ği ol­maz çün­kü. O ko­nu­lar­da çok sı­ra­dan bir ada­mım. Önem­li olan ki­şi­lik. Zen­gin ol­mak önem­li de­ğil. Bu­gün be­nim sa­hip ol­du­ğum im­kan­la­rın yüz bin kat da­ha faz­la­sı ol­sa, kah­val­tı­da yi­ye­ce­ğim şey pey­nir, ek­mek, do­ma­tes, zey­tin, kay­mak, yu­mur­ta­dır.Baş­ka ne yi­ye­ce­ğiz? Öğ­le ye­me­ğin­de de per­so­nel­le bir­lik­te ye­di­ğim ka­ra­va­nadan da­ha faz­la­sı yok.

*O gün­ler­de bir gün çok ün­lü bir şar­kı­cı ol­ma ha­yal­le­ri ku­ru­yor muy­du­nuz?

Yok­sul­luk ora­da diz bo­yuy­du. Baş­ka ha­yat­la­rın na­sıl ol­du­ğu­nu bil­mi­yor­dum ki otu­rup ha­yal ku­ra­yım. Ku­ra­cak ha­ya­lim yok­tu. Şim­di de ha­yal­le­rim yok­tur. Ben ger­çek­çi bir ada­mım.

*Ço­cuk­la­rı­nız­la o gün­le­ri de ko­nu­şur mu­su­nuz?

Ta­bi­i ki ko­nu­şu­ruz. O fa­kir­li­ği ya­şa­ma­say­dım bu­gün böy­le din­gin ve otu­rak­lı bir adam ola­maz­dım. Ben ço­cuk­la­rım­la da otu­rup soh­bet et­ti­ğim­de ba­baları kim­dir, ne­re­den gel­miş­tir, bun­la­rı ko­nu­şu­ruz.

Ticaretten çok iyi anlarım

*İz­mi­r’­de 21 kat­lı bir otel yap­tır­dı­nız. Ba­zı­la­rı si­zin bu ya­tı­rı­mı ya­pa­cak pa­ra­yı na­sıl bul­du­ğu­nu­zu me­rak edi­yor?

Be­nim ha­ya­tım­da he­sap ve­re­me­ye­ce­ğim bir nok­ta bi­le yok. Ha­ya­tım çok şef­faf. Bu sek­tö­re çok emek ver­dim. Bu iş­ten çok cid­di pa­ra­lar ka­zan­dım. Ay­rı­ca ti­ca­re­ti bi­len ada­mın çu­val­la pa­ra­sı ol­ma­sı ge­rek­mi­yor. Ben ti­ca­re­ti bi­len bir ada­mım. Ban­ka za­ten kre­di ve­ri­yor. Sen bu kre­diy­le olu­şu­mu bi­ti­ri­yor­sun ve ha­ya­ta dö­nüş­tü­rü­yor­sun, pa­ra ka­za­nı­yor­sun.

*Baş­ka otel­ler aç­ma­yı dü­şü­nü­yor mu­su­nuz?

Kıb­rı­s Gir­ne­’de 65 dö­nüm arazim var. Otel ya­pa­ca­ğım. Hilton’la franc­hi­sing anlaşması için bir pro­je­ hazırladım.

İbrahim Tatlıses maalesef sesini kaybetmiştir

*İb­ra­him Tat­lı­ses sağ­lı­ğı ne­de­niy­le sah­ne­ler­den çe­ki­lin­ce, bu pi­ya­sa­da bü­yük bir boş­luk mu oluş­tu?

Ben­ce İb­ra­him Tat­lı­se­s’­in ol­ma­yı­şı pi­ya­sa­da boş­luk oluş­tur­ma­dı. İb­ra­him Tat­lı­se­s’­ten son­ra baş­ka sa­nat­çı mı yok­tu bu mem­le­ket­te? Ya da baş­ka şöh­ret mi yok­tu. Ta­bi­i ki var­dı. Bü­tün şöh­ret­ler ye­rin­de ay­nı şe­kil­de du­ru­yor. Şu an­da bak­tı­ğı­nız­da mü­zik sek­tö­rü mah­vol­muş bir va­zi­yet­te. Tek fark, sek­tör sı­kın­tı­lı. Eğ­len­ce sek­tö­rü yok ol­du. Mü­zik an­la­yı­şı fark­lı­laş­tı.

*İb­ra­him Tat­lı­se­s’­in ek­sik­li­ği yi­ne de his­se­dil­mi­yor mu?

Ta­bi­i ki o Tür­ki­ye­’de 30-35 yı­lı­nı star­lık­la ge­çir­miş bir in­san. İb­ra­him Tat­lı­ses gi­bi, Ad­nan Şen­ses gi­bi, Mu­az­zez Aba­cı gi­bi, Ze­ki Mü­ren gi­bi, Or­han Gen­ce­bay gi­bi, Se­la­mi Şa­hin gi­bi in­san­lar­dan bu ül­ke­de bi­rer ta­ne var. Ha­liy­le her bi­ri­nin ek­sik­li­ği his­se­di­lir.

Tatlıses ar­tık se­si­ne ha­kim ola­mı­yor

*İb­ra­him Tat­lı­ses sah­ne­le­re ge­ri dö­ne­bi­le­cek mi?

Te­men­nim ta­bi­i onun ge­ri dön­me­si. Al­lah ön­ce onu ai­le­si­ne bağışlasın. Ama televizyondan izlediğim kadarıyla İbrahim Tatlıses geri dönemez. Çünkü ben bir müzisyen olarak ne izlediğimi biliyorum. Bu rahatsızlık onun direkt sesini etkilemiş. Şarkı söylediğinde sesi farklı yöne gidiyor. Sesine hakim olamıyor. Yanlış anlaşılmasın, ben gör­dü­ğüm şe­yi söy­lü­yo­rum.

*İbrahm Tatlıses’in Diyarbakır’da Şivan Perver’le yaptığı sahnedeki performansı izlediniz mi?

Evet, orada sesine hakimiyeti yoktu. İstemeden, elde olmadan detone oluyordu. Böyle bir starın, yıllardır müziği bilen ve okuyan bir insanın hayatında yaşayabileceği en zor ve üzücü şey bu. İnşallah ben haklı çıkmam ve müziğe geri döner.

*Onun yaşadıklarını hissetmek mümkün mü?

Böyle bir durumda bir sanatçı her şeyini kaybetmeyi göze alır ama yeter ki sesini kaybetmesin. O Kalaşnikof mermisi aslında İbrahim Tatlıses’i öldürdü.

*Nasıl?

Bir sanatçı için ölüm, sesini kaybetmektir. İbrahim Tatlıses de bence maalesef sesini kaybetmiştir.

Sosyete gizli gizli arabesk dinliyor

*Siz­ce tür­kü­cü­le­re fark­lı bir gö­z­le mi ba­kı­lı­yor?

Evet, bir ön­yar­gı var. İs­tan­bu­l’­da 50 bin ta­ne en­tel­lek­tü­el in­san var­sa bu­nun 3 bi­ni tür­kü­cü­le­re ‘kı­ro­’ gö­züy­le ba­kı­yor. Oy­sa Tür­ki­ye­’nin ger­çe­ği bu de­ğil. 75 mil­yon in­san var bu ül­ke­de. Bu top­lu­mun ger­çe­ği, tür­kü­ler­dir, uzun ha­va­lar­dır, ağıt­lar­dır. Tür­kü söy­le­yen şar­kı­cı­la­ra ikin­ci sı­nıf in­san mu­ame­le­si ya­pı­lı­yor. Ben­ce bu ön­yar­gı­lar­dan kur­tul­mak la­zım. Ben­ce kim­se­ye kar­şı önyar­gı­lı ol­ma­mak la­zım.

*Sos­ye­te de­di­ği­miz ke­sim si­ze na­sıl ba­kı­yor?

Bir anı­mı an­la­ta­yım; bir gün Çı­ra­ğa­n’­da dü­ğü­ne git­tim. Çok elit bir dü­ğün. Sof­ra­da gü­müş ta­bak­lar, ça­tal­lar, bı­çak­lar... Ya­nım­da­ki ar­ka­da­şı­ma “Ar­ka­daş ge­li­yo­ruz bu dü­ğün­le­re ama şim­di ben bu­ra­da ne oku­ya­ca­ğı­m” di­ye sor­dum. Ar­ka­da­şım de­di ki: “A­ğa­bey eğer bun­lar se­ni din­le­me­se bu­ra­ya Aj­da Pek­ka­n’­ı ça­ğı­rır­lar­dı­.” Bu söz yü­züm­de to­kat gi­bi pat­la­dı. Sos­ye­te de be­ni din­li­yor as­lın­da. Her gün tür­kü de din­li­yor­lar, ara­besk de din­li­yor­lar. Ama giz­li giz­li ya­pı­yor­lar bu­nu. Tür­kü din­le­me­se ne din­le­ye­cek? Git ec­da­dı­na bak, ana­sı ba­ba­sı ne­re­li­dir? Sos­ye­te­ye ha­lay da çek­ti­ri­yo­rum, oyun ha­va­sı da oy­nat­tı­rı­yo­rum.
 

KAYNAK:
ETİKETLER:
ÖNCEKİ HABER

SONRAKİ HABER